Jongerenbijeenkomst ‘Jongeren en Diversiteit.
Kom en geef elkaar de ruimte’.
18 november
In het welkomstwoord van PPM bestuurslid Hajer Harzi zegt zij het: Dit is een bijeenkomst voor jongeren, door jongeren.
De jongeren van de Gemeente Peel&Maas verbonden aan Moskee Assalaam in Panningen hebben met ondersteuning van PPM deze bijeenkomst opgezet.
De bijeenkomst wordt gehouden in Moskee Assalaam en vanaf 19.00 uur stroomt het vol met jongeren en ouderen. In totaal zijn er wel 130 mensen binnen, waaronder ook enkele politiemensen, wethouders van de Gemeente Peel & Maas, betrokkenen van Welzijnsinstelling Vorkmeer, Bureau Andersom, Bureau Jeugdzorg en het Bouwens van der Boije college.
Mounir en Ahmed, twee jongeren uit de organisatie, presenteren de avond. Mounir vertelt dat de avond tot stand is gekomen door de negatieve beeldvorming die op dit moment heerst in de gemeente. Zij schakelde de hulp in van de moskee en van PPM.
Een welkomstwoord wordt allereerst gesproken door Hajer Harzi, bestuurslid van PPM. Zij bedankt de moskee en de jongeren, die zelf het initiatief genomen hebben. Ze is dan ook apetrots op de jongeren. Namens de moskee heet voorzitter Mustafa Amhaouch iedereen welkom. Hij is als gastheer blij met zoveel gasten.
Presentatie
Hind en Jatriibe leggen aan de hand van een powerpoint presentatie een aantal begrippen uit.
Diversiteit: alle aspecten waarin mensen van elkaar verschillen.
Vooroordelen: Voor ingenomen mening zonder te weten of het klopt met de feiten. De meeste vooroordelen zijn stereotiep en verbonden aan slechts één eigenschap.
Discriminatie: Ongelijk behandelen van mensen op basis van kenmerken die er niets toe doen. In Nederland is het verbod op discriminatie vastgelegd in artikel 1 van de grondwet.
Racisme: ongelijkwaardig behandelen op grond van ras of afkomst.
Interculturele communicatie: communicatie (verbaal of non-verbaal) vanuit culturele achtergrond. Goede interculturele communicatie is alleen mogelijk wanneer men werkt volgens de drie stappen methode:
1. Het leren kennen van de eigen cultuurgebonden waarden en normen.
Welke regels en codes zijn van invloed op het eigen denken, handelen en communiceren?
2. Het leren kennen van de cultuurgebonden normen en waarden van de ander.
3. Het leren omgaan met de verschillen.
Zij sluiten de presentatie af met een doordenker: Wij verwijten een ander om zijn/haar anders zijn, maar wij moeten weten dat wij voor die anderen de anderen zijn die ons verwijten dat wij die anderen zijn, die anders zijn.
Debat
Vooraf stelt Mounir een aantal spelregels op. Als je iets wilt zeggen, steek je een hand op en we laten iedereen uit spreken.
Zijn eerste vraag is aan de wijkagent: Hoe gaan ze bij de politie om met diversiteit? De wijkagent vertelt dat zij diverse collega’s hebben met andere achtergronden. Ook komen zij vaak racisme tegen bij mensen die problemen hebben. De politie probeert aan te geven dat iedereen dezelfde rechten heeft op de zelfde ruimte.
De jongeren merken op dat de politie de laatste tijd wel actiever is. Ze rijden rondjes en houden allochtone jongeren in de gaten. De jongeren worden zelfs van om het hoekje afgeluisterd.
In de zaal aanwezig is ook advocaat Naher Birrou. Hij geeft aan dat het om een wisselwerking gaat.
De jongeren hebben een negatief beeld van de politie. Verkeerde signalen leiden tot verharding.
Maar vergeet niet: eenmaal een strafblad, betekent moeilijker werk vinden. Je vindt moeilijk een bijbaan, gaat op straat hangen en de politie gaat je in de gaten houden. Het is een negatieve spiraal.
De jongeren voelen zich een buitenbeentje van de maatschappij en vragen zich af wat het nog voor zin heeft om hun best te doen. Het is belangrijk dat partijen met elkaar gaan praten.
Er wordt de vraag gesteld wat de gemeente doet voor de allochtone jongeren. De wethouder antwoord dat er niet speciaal iets wordt gedaan voor allochtone jongeren. Ze kijken wel op welke manier ze jongeren kunnen helpen en dan in samenwerking met andere partijen zoals Bureau Jeugdzorg en Vorkmeer. Er is wel het project ‘Samen ontmoeten’. Op 12 december organiseert de gemeente hierin een avond. Iedereen is welkom om mee te komen praten. De moskee kan daarin ook zeker een rol vervullen.
Een mevrouw uit Venlo vraagt zich af of de jongeren ook zelf naar oplossingen zoeken. Er komt reactie van een al iets oudere jongeman die eerst ook een ‘bankhanger’ was maar nu een sportclub heeft opgezet. Hij nodigt alle jongeren uit bij hem te komen sporten.
Geert Wismans van Vorkmeer heeft al een aantal projecten met jongeren opgepakt en hij merkt dat veel jongeren hun stinkende best doen om een plek te vinden in de maatschappij. Van de andere kant wordt er wel met een vergrootglas naar hen gekeken. Ook hij geeft aan dat de sleutel naar succes de communicatie is.
De vraag wordt gesteld wanneer iemand crimineel is. De advocaat antwoordt dat hij liever geen stempels op personen drukt, maar dat je er van uit kunt gaan dat wanneer iemand structureel strafbare feiten pleegt, hij de stempel ‘crimineel’ krijgt. Ook de politie geeft bijna dezelfde definitie: ‘Iemand die vaak in ernstige mate de wet overtreedt’. Hangjongeren zijn dus geen criminelen, maar zij kunnen wel crimineel gedrag vertonen.
Toch wordt er in een brief die de gemeente in samenwerking met de politie stuurde naar een aantal jongeren gesproken over ‘crimineel’. Dit heeft voor erg veel onbegrip gezorgd, zowel bij de jongeren naar de politie toe als bij de ouders naar de jongeren toe. Toch denkt de politie dat de brief wel effect heeft gehad, alhoewel het voor sommige jongeren ook negatieve gevolgen had.
Het onderwerp van de brief ligt erg gevoelig en men is er nog niet over uitgesproken als het tijd is voor de eerste sketch van theatergroep ‘de Regenboog’ uit Rotterdam. In de sketch heeft een ‘overlastgevende jongere’ een gesprek met een welzijnswerker.
Na het optreden gaat het debat verder. De politie reageert nog op de ‘brief’ ontvanger. Bij de jongeren komen nog een aantal frustratie eruit. Onder andere over de manier waarom ze benaderd worden. Soms worden ze gewoon weggeduwd zonder dat er gepraat wordt. De politie geeft toe dat ze jongeren soms verkeerd benaderd hebben. Zij hebben een workshop gevolgd over hoe om te gaan met cultuur op straat. Alle veertig politiemensen uit de gemeente zullen deze workshops gaan volgen. Op die manier doen ze een poging om te veranderen, maar ook bij de politie zijn mensen die dingen anders zien.
Een jongerenwerker in de zaal denkt dat alle jongeren iets willen bereiken. Als jongeren meer kans hadden op een baan, zouden ze al minder hoeven te ‘hangen’. Ongeveer de helft van de jongeren heeft een bijbaan. Yatriibe, een Marokkaans meisje met hoofddoek, heeft stage gelopen bij de politie. Ze werd daar goed ontvangen, ze voelde zich welkom. Beide kanten deden goed hun best. Ook de gemeente zou jongeren kansen kunnen bieden op het gebied van stage.
Pauze, tweede sketch en opnieuw debat
Na de pauze vraagt de heer Jansen, wethouder van de gemeente Peel&Maas het woord. Hij benadrukt nogmaals dat met elkaar praten de weg is om oplossingen te vinden. Er is discriminatie van Turkse en Marokkaanse jongeren en de oplossing is elkaar leren kennen. “We moeten naar een situatie waarin het er niet meer toe doet hoe men eruit ziet. De term allochtoon moet weg.”
De tweede sketch van theatergroep de Regenboog is weer lachwekkend. Doordat alles een beetje uitloopt is er na het optreden niet heel veel tijd meer voor het laatste debat.
Er wordt nog even in gegaan op hetgeen de heer Jansen zei door een voorbeeld van discriminatie bij uitzendbureaus. De heer Jansen zegt: “Als samenleving zijn we ermee gebaat dat dit doorbroken wordt. We moeten ermee ophouden.”
Om de avond te gaan afsluiten is Mounir op zoek naar personen die nog niet aan het woord zijn geweest en komt zo bij de docent en zorgcoördinator van de bovenbouw VMBO aan het Bouwens van der Boije college. Haar valt op dat de meiden erg ijverig zijn en bezig zijn aan een inhaalslag. De jongens zijn ambitieus en willen graag doorleren, maar daarnaast hebben ze ook een enorm ego en is het soms moeilijk om met hen te communiceren.
Het is bijna tijd om af te sluiten, maar er zijn nog verschillende personen die nog iets willen zeggen. Een vader zegt: “Na het vorige debat kwamen de brieven en werden de jongens hard aangepakt. Ik ben benieuwd wat er na dit debat komt. De politie heeft sorry gezegd, dus laten we met een schone lei beginnen”.
Een dame achterin vraagt zich nog af waarom de jongeren rondhangen en adviseert de ouders om de jongeren vrijheid en mogelijkheden te bieden.
Duidelijk is dat het onderwerp nog lang niet voldoende besproken is. Maar er is weer een stap gezet. Duidelijk kwam naar voren dat vooral communicatie een sleutelwoord is. Nu op naar de volgende stap.
